CLICK HERE FOR BLOGGER TEMPLATES AND MYSPACE LAYOUTS »

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

"Κλυταιμνήστρα" από Martha Graham

Το προσεχές Σαββατοκύριακο 1 & 2 του Νοέμβρη θα λάβει χώρα σε αναβίωση το χορόδραμα "Κλυταιμνήστρα" της Martha Graham στην Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών στη Θεσσαλονίκη.




Βασισμένη στην Ορέστεια του Αισχύλου, η παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά το 1958 και αποτέλεσε πρωτοπορία, λόγω της κινησιολογίας της μέγαιρας του σύγχρονου χορού. Η Graham "ξένισε" αρχικά με τις ιδέες της πάνω στην κίνηση. "Δεν με ενδιέφεραν οι χαρακτήρες ή οι ιδέες, αλλά μόνο η κίνηση.Ήθελα η κίνηση να είναι σημαντική, δεν ήθελα να είναι όμορφη ή ρευστή. Ήθελα να είναι φορτωμένη με εσωτερική ουσία, με ένταση και εκρηκτική δύναμη." Η καινοτομία μεταπλάστηκε σε κλασσικό πλέον μοτίβο και η παράσταση αναμένεται μεγαλειώδης και προσεγμένη.

Συντελεστές:

ΣΚΗΝΙΚΑ: Isamu Noguchi

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Martha Graham

ΜΟΥΣΙΚΗ: Η μουσική επένδυση δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της στενής συνεργασίας της Martha Graham με τον αιγύπτιο συνθέτη Halim El-Dabh (2 φωνές – βαρύτονος / σοπράνο, και 31 ορχηστρικά όργανα).

ΣΟΛΙΣΤ: Fang-Yi Sheu


ΤΗΛ: 2310 271-195, 270-343

Απορίας Ένεκεν

Σερφάροντας, το λοιπόν, στο myspace ανακαλύπτεις ενδιαφέρουσες συχνά μπάντες, πολύ καλές φωνές, συνειδητή προσπάθεια και δουλειά και καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι το μέσον αυτό έχει βοηθήσει παραγωγικά άτομα που ειδάλλως δε θα είχαν προσιτό έδαφος να σταθούν και να παρουσιάσουν, έστω σε περιορισμένο αριθμητικά κοινό, τη δουλειά τους.

Αλλά, πέφτεις και πάνω σε προσπάθειες όπως αυτή (το αυτή αναφέρεται στην προσπάθεια), για την οποία θα ήθελα να εκφέρω απλώς μια γνώμη, με κάθε επιφύλαξη της ασχετοσύνης και της ευκολίας με την οποία έρχομαι να κρίνω. Απλώς, μια γνώμη.
Η κοπέλα είναι πανέμορφη πραγματικά, έχει πολύ πολύ καλή φωνή και τα κομμάτια της είναι δουλεμένα και ενδιαφέροντα. Αλλά ως εκεί. Δε μου λέει τίποτε, πέρασε και δεν άγγιξε ένα πράγμα. Ωστόσο τα views της είναι κοντά 121270, αρκετά κοντά με αυτά της Monika. Κι αναρρωτιέμαι το αυτό. Παλιότερα θα αγόραζες ένα δίσκο που σου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον έχοντας ακούσει δυο τρία κομμάτια στα πολύ διασκεδαστικά εκείνα players των καταστημάτων (θυμάμαι άκουγα ο,τιδήποτε νέο κυκλοφορούσε μόνο και μόνο για την εμπειρία των ακουστικών), θα γυρνούσες σπίτι και θα άκουγες τα κομμάτια με τους στίχους ανα χείρας. Το φωτογραφικό υλικό, συνοδευτικό. Αν, λέω αν, τα προφίλ στο πολυμηχάνημα έδιναν μόνο τη δυνατότητα παρουσίασης μουσικών κομματιών, πόσο δημοφιλή θα ήταν?

Δεχτό το κράξιμο, ευχαριστώ.

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

Random Talk-Part 2-Taxi Fahrt

Η μεταμεσονύκτια κυκλοφορία στους δρόμους ασφυκτιά για τα καλά και στην πιάτσα των ταξί επικρατεί πανζουρλισμός. Μια νεαρή κοπέλα έχει μόλις επιβιβαστεί σε ένα ταξί, η ώρα είναι 5 παρά το ξημέρωμα και η συζήτηση που ακολουθεί θερμή.

-------------------------------------------------------------------------------------------------
"Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει. Είναι δυνατόν να έρχεσαι πρώτος στην ουρά και να παίρνεις ταξί τελευταίος? 20 λεπτά περιμένω!"

-Έχεις δίκιο, κοπελιά, αλλά τι να κάνουμε?

"Είναι δυνατόν? Τι μου λες τώρα? Σου λέω 20 λεπτά περιμένω! Δηλαδή αν δεν ήσουν και συ, θα περίμενα άλλο τόσο. Πριν από σένα πέρασαν άλλοι τόσοι κάφροι συνάδελφοί σου.Τι θα πει ρε 'πάω φάληρο, αν σε βολεύει'? Τότε βγάλε τη σημαία. 20 λεπτ
ά!"

-Στην Ελλάδα ζεις κοπελιά, συμβαίνουν αυτά. Βλέπεις τίποτα νόμιμο για να ναι τα ταξί η εξαίρεση?

"Θέλουμε και μετρό! Καλά να πάθουμε έτσι που είμαστε. Και δεν κατάλαβα, τι θα πει στην Ελλάδα ζούμε? Ευρώπη δεν είμαστε? Γιατί δηλαδή στις άλλες ευρωπαικές χώρες δεν θα δει πουθενά αυτή την κατάσταση?"

-Όταν οι πολιτικοί δεν είναι σωστοί, πως περιμένεις οι υπόλοιποι να είναι? Ο καθένας το συμφέρον του κοιτάει.

"Τι λες ρε? Σοβαρά μιλάς? Εγώ πως είμαι σωστή στη δουλειά μου και τρέχω όλη μέρα? Εσύ δηλαδή επειδή οδηγείς ένα ταξί την έχεις δει αλλιώς? Ό,τι σου γουστάρει?"


-Κοπελιά, καιρός να το καταλάβεις. Η κατάσταση δεν αλλάζει, δεν μπορείς να την αλλάξεις εσύ και γω.

"Πόσο χρονών είσαι?"


-45.

"Ξέρεις πόσο είμαι εγώ?Ξέρεις?"

-Πόσο είσαι?

"Ούτε 27. Τι παράδειγμα να πάρω εγώ που έχω τα μισά σου χρόνια για τον τόπο αυτόν? Αυτά μαθαίνεις στα παιδιά σου? Μπράβο, ωραίοι είμαστε!"

-Τι θα κάνεις, πάρε το αμάξι σου αν μπορείς.

"Το αμάξι μου δεν το παίρνω σ'αυτή την πόλη, τρελαίνομαι. Από άλλη πόλη είμαι, και παρόλο που μας κατηγορούν για πολλά, αυτό το πράγμα, να είσαι πρώτος στην ουρά και να παίρνεις ταξί τελευταίος, δεν το είδα ποτέ μου."


-Την Αθήνα εννοείς, ε?

"Ναι, την Αθήνα!"

-Εκεί όμως γίνονται όλες οι ντροπές! Εδώ τουλαχιστόν, έχουμε την ησυχία μας. Εκεί όλη η μαυρίλα φαίνεται.

"Τι σχέση έχει αυτό που μου λες? Εγώ για τον επαγγελματισμό μίλησα! 20 λεπτά περιμένω και χέστηκαν όλοι που περνούσαν, έπαιρναν όποιον ήθελαν."

-Μπορεί να τους βόλευε για το κλείσιμο.

"Χέστηκα ρε, εμένα τι με νοιάζει? Υπηρεσία προσφέρεις αυτή τη στιγμή."

-Τι προσφέρω?

"Υ-π-η-ρ-ε-σ-ί-α!"


-Έτσι γίνεται, δυστυχώς, πάρτο χαμπάρι.

"Μη συνεχίζεις, είμαι πάρα πολύ εκνευρισμένη! 20 λεπτά! Εδώ με αφήνεις. Ορίστε."


-Ευχαριστώ.


"Καληνύχτα."

-------------------------------------------------------------------------------------------------
Η κοπελιά, μια εμφανώς θερμόαιμη Ελληνίδα, χάθηκε στο πρωινό φως, στοχεύοντας με σωστά βέλη σε λάθος δίσκο.

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008

Stefan Schwerdtfeger live

Στις 22 του Οκτώβρη, ημέρα Τετάρτη, θα εμφανιστεί solo στο Καφωδείο Ελληνικόν ο
Stefan Schwerdtfeger.

Γνωστός από τους Big Sleep, γεννημένος στο Dusseldorf της Γερμανίας, ζει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και μας προσφέρει μουσικές εμπειρίες τουλάχιστον εξαιρετικά ενδιαφέρουσες.
Από τα albums που έχω ακούσει, το Everything falls into place και το Moonlit days, ξεχωρίζω το ομώνυμο τραγούδι του πρώτου δίσκου που θυμίζει κάτι από βόλτα με το ποδήλατο σε slow motion.
Τον είχα πρωτακούσει στην εκπομπή του Κανάκη στον Imagine, όπου έδωσε την εντύπωση ενός ανθρώπου ευσυνείδητου και αυθεντικού λάτρη της μουσικής και συγκίνησε με την ολόδική του εκτέλεση του 'Αη Γιώργη΄. Μην τον χάσετε!

Με λόγια του ιδίου..

Με τη μουσική του..


(+) Στα θετικά συγκαταλέγεται ο χώρος. Άψογο το Καφωδείον, συνδυάζει ζεστή, παραδοσιακή και μοντέρνα ατμόσφαιρα!
(-) Στα αρνητικά, οι κάπως τσιμπημένες τιμές, ειδικά για φοιτητές.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

Vicky Cristina Barcelona

Βγήκε στις αίθουσες το Vicky Cristina Barcelona του 1/2 λατρεμένου και 1/2 σαχλού και διεστραμμένου Woody Allen. Ακόμη κι αν δεν είστε λάτρεις του ιδίου, πρόκειται για μια ταινία που ξεφεύγει από τις περπατημένες του δημιουργού και πραγματεύεται τον ανθρώπινο έρωτα στις διάφορες μορφές, ενίοτε τολμηρές και ασυνήθιστες. Ωστόσο, από τις καταστάσεις που προκύπτουν και τις ανθρώπινες σχέσεις που ξετυλίγονται, διαφαίνεται το ερωτικό συναίσθημα στην πιο ανθρώπινη και τρυφερή μορφή του, απαλλαγμένος από προκαταλήψεις και λουσμένος με πρόκληση για ζωή και δράση! Οι πρωταγωνιστές όμορφοι άνθρωποι και δε δύναται να μείνει ασχολίαστη η συγκλονιστική Penelope Cruz.

Από την άκρως αισθησιακή και καλόγουστη αρχιτεκτονικά Βαρκελώνη, με καταλανική μαεστρία






σσ. Στη Σαλονίκη παίζεται στα Στερ και στο Ολύμπιον.

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008

Miguel Angel Rebollo "Η ζωή μου στις ζωές σας"

Κάτι γίνεται στην πόλη, κάτι γίνεται. Εκθέσεις, παραστάσεις μουσικές και θεατρικές, συνέδρια, ημερίδες τρέχουν, και στέκομαι σε μια έκθεση φωτογραφίας που ακούγεται αρκετά ενδιαφέρουσα.

Πρόκειται για την έκθεση του Miguel Angel Rebollo "Η ζωή μου στις ζωές σας" που παρουσιάζεται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Δημητρίων στο Βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Τσιμισκή 11). Η έκθεση παρουσιάζεται από 15 Σεπτεμβρίου - 16 Οκτωβρίου κάθε Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 09:00 - 15:00 και Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή 09:00 - 21:00. Επειδή τα χρονικά όρια στενεύουν, σπεύσατε!

Πρόκειται για έναν τίτλο έκθεσης πρωτότυπα γνώριμο, καθώς η φωτογραφία σαφώς και πραγματοποιεί το αυτό, είναι η ματιά του δημιουργού σε πτυχές της περιβάλλουσας ζωής. Ωστόσο, επειδή το ανθρώπινο μάτι παρατηρεί από διαφορετική οπτική τα πράγματα όταν του επισημανθεί η οπτική αυτή, το εγχείρημα αποκτά ενδιαφέρον.



Λίγα λόγια για τον δημιουργό
Βιογραφικό Miguel Angel Rebollo

Γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1970. Πτυχιούχος Φιλοσοφίας και Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Compultense της Μαδρίτης, με υποτροφία επίτιμου ερευνητή του Υπουργείου Παιδείας της Ισπανίας. Έχει λάβει υποτροφίες και διεθνή βραβεία για το έργο του στην Ayllon, την Νέα Υόρκη, το Βερολίνο, το Μπουένος Άιρες, το Αμάν, την Σλοβενία. Υπότροφος της Caja Madrid για την καλλιτεχνική του δημιουργία έλαβε μέρος στην 27η Διεθνή Μπιενάλε Τέχνης στην Ποντεβέδρα της Ισπανίας και στο 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Φωτογραφίας της Ισπανίας PhotoEspana. Εργάζεται ως καλλιτεχνικός διευθυντής κινηματογραφικών παραγωγών και διαφήμισης.

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2008

Random Talk: Όταν η κατινιά μεταφράζεται ανασφάλεια

(εισαγωγικά. Κάθε βδομάδα, θα εστιάζω σε μια σκηνή που παρατήρησα, άκουσα, μύρισα, ένιωσα στην οποία ενυπήρχε το ανθρώπινο στοιχείο και μου τράβηξε την προσοχή.Τα συμπεράσματα δικά σας.)

Μόλις έχω επιστρέψει από ταξίδι και έχω επιβιβαστεί στο λεωφορείο με προορισμό το σπιτάκι μου με τη βαλίτσα ανα χείρας. Βολεύομαι όπως-όπως στο κάθισμα δίπλα σε δυό κοπελιές, φοιτήτριες και οι δύο. Σιωπώ σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής και απλώς χάνομαι στην κουβέντα τους, που είναι πραγματικά σα στιχομυθία σε μυθιστόρημα. H μία λέγεται 'Λουίζα' και η δεύτερη δεν αναφέρεται ποτέ, οπότε την ονόμασα 'Μυρτώ'. Της πηγαίνει, θαρρώ.
Λ] Είδες τι έγινε χτες? Πάλι χαμός.

Μ] Εγώ είδα που κάθονταν οι δυο τους και μιλούσαν συνεχώς, είχαν απομονωθεί, και εκείνος της έλεγε διαρκώς "μίλα, μίλα, πες μου, μίλα μου."

Λ] Η Ελευθερία είναι περίεργη τελευταία. Δεν το νιώθεις και συ? Νιώθω πως από στιγμή σε στιγμή θα ξεσπάσει καβγάς και εγώ είμαι στη μέση.

Μ] Ναι, είναι απότομη πολλές φορές, και τα ακούω και γω από τον άλλον.

Λ] Μπορεί να είστε για καφέ όλοι μαζί και να πείτε δυο κουβέντες και το ύφος της αμέσως αλλάζει, σε δευτερόλεπτα. Αφού, είχα ετοιμαστεί γιατί μετά θα έβρισκα το Δημήτρη και κάνει μια 'από πού ερχόμαστε?' με ειρωνικό ύφος και της απάντάει η Μαρία 'μετά θα πάει'. Ένιωσα πολύ άσχημα.

Μ] Ναι, αλλά δε γίνεται αυτό. Και γω μαλώνω συχνά με το Γιάννη γι' αυτό το θέμα, και όλοι νιώθουμε αμηχανία.

Λ] Ναι και μένα με πλησιάζει κατα καιρούς και είναι πολύ φιλική, και είναι στιγμές που νιώθω να αγριεύει και είμαι στη μέση. Από εκείνη τη μέρα στην εκδρομή, τότε άρχισε αυτή η κατάσταση και όλο φουντώνει.

Μ] Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί τα αγόρια είναι πιο κοντά με εκείνη, δεν ξέρω, επειδή είναι πιο αγοροκόριτσο ίσως, εμάς μας έχουν ως τα πιο κοριτσάκια που δεν χρειάζεται να μπλεκόμαστε.

Λ] Και με το Δημήτρη δεν ξέρω τι να κάνω.

Μ] Πιστεύω, πως όλα μπλέκονται με την Ελευθερία. Όποια συζήτηση και να ανοίξουμε, εκείνη είναι στη μέση, ο συνδετικός κρίκος. Είναι οριστικό?

Λ] Όχι, αλλά ρωτούσε κάτι το Θέμη στο λεωφορείο και μόλις κατεβήκαμε περπατούσα εγώ με το Θέμη και τον ρώτησα αν ρωτήσε κάτι. Μου απάντησε τόσο προβλέψιμα. 'Ε, να μή ρώτησε κάτι?' Το ήξερα.

Μ] Ναι, ούτε γω ξέρω με το Γιάννη τι ακριβώς να κάνω. Νιώθω πως έχω τόσες πολλές υποχρεώσεις και προγράμματα που πρέπει να βγουν και ενώ ξέρω πως μπορώ να τα οργανώσω, φοβάμαι μήπως δεν τα καταφέρω. Κι αυτός είναι κατά των προγραμμάτων. Εδώ με ρώτησε αν θα βγούμε απόψε και του απάντησα 'καλά, εσύ δεν είσαι που δεν θες προγράμματα?' και μου είπε 'ναι, σωστά'.

Λ] Με την Ελευθερία να δούμε τι θα γίνει απόψε. Καβγά, μυρίζομαι, και είμαστε στη μέση.


Δεν κοίταξα τα πρόσωπά τους μέχρι που κατέβηκαν τρεις στάσεις πριν από μένα. Η Λ. ήταν κοντή με κοιλίτσα, αλλά με αέρα κοπέλας που ξέρει τι θέλει και η φωνή της μεστή και η Μ. ακόμα κοντύτερη και σφιγμένη. Την Ελευθερία τη φαντάστηκα ξανθιά, αδύνατη και πολύ δυναμική.